(5237 S. K. m. 43, 152)
Dava ve Karar: Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suç tarihinde Oltu T.. K..nda hükümlü olarak bulunan sanığın, aynı koğuşta hükümlü ve tutuklu olarak kalan mağdurların spor faaliyeti için açık spor salonuna çıkartıldıklarında koğuşun yatakhane bölümünde bulunan onlara ait eşyalar ile ceza infaz kurumuna ait olan eşyaları yaktığı anlaşıldığından, yakarak mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- TCK'nın 152/2-a-son maddesinde yer alan "verilecek ceza iki katına kadar artırılır" fıkrasındaki "iki" ibaresinin, hükümden sonra, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle "bir" şeklinde değiştirilmiş bulunduğundan mahkemece bu hususta yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması;
2- Sanığın, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında atılı suçu birden fazla mağdura karşı tek bir fiille işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 11.01.2016 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy