Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 167/2, 62/2 ve 52. maddeleri uyarınca 660,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine ilişkin Karayazı Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2014 tarihli ve 2012/201 esas, 2014/42 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28/08/2015 Gün ve 17480/56621 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının29/09/2015 gün ve 2015/306157 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteminde;
Kayden 10/04/1995 doğumlu olup, suçun işlendiği 31/05/2012 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan sanık hakkında 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan, “çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” şeklindeki ve aynı maddenin 11. fıkrasında yer alan, “İnfaz edilen hapsin süresi, adlî para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adlî para cezasının tahsili için ilâm, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adlî para cezası tahsil edilir.” biçimindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Karayazı Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2014 tarihli ve 2012/201 Esas, 2014/42 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, hüküm fıkrasındaki ilgili bölümden "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLMESİNE, hükümdeki diğer kısımların aynen bırakılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, 09/12/2015 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY:
Daire çoğunluğu ile görüş ayrılığımız, suça sürüklenen çocuk hakkında adli para cezası tayin edilip taksitlendirildikten sonra, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesine aykırı olarak TCK'nın 52/4, 3. cümle hükmü uygulanmışsa, bu hukuka aykırılığın Kanun Yararına Bozma (KYB) yolunun sunduğu imkanlar çerçevesinde nasıl giderebileceği konusunda çıkmaktadır.
İnceleme konusu kararın davanın esasını çözen bir mahkumiyet hükmü olduğu, KYB ye getirilen hukuka aykırılığın davanın esasını çözmeyen bir yöne ilişkin bulunduğu, ancak; bu hukuka aykırılığı gidermek için yeniden bir yargılama yapılmasının gerekmeyeceği açıktır.
Bu belirlemelere göre; ilgili hukuka aykırılığın giderilmesi için CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının a,b,c bentlerindeki imkanlar elverişli değildir.
Yargılamanın tekrarlanması yasağının da geçerli olduğu bu durumda hukuka aykırılık, aynı fıkranın (d) bendi kapsamında bozma ve bozma gereğinin dairece yerine getirilmesi şeklinde giderilmelidir. Çoğunluk görüşüyle, yargılamanın tekrarlanması yasağının ihlali ve hüküm de serbestlik kuralının işletilmesinin yolu açılabilecek, ayrıca; KYB yolunun mahiyeti ile uyuşmayan bu yöntemle kesin hükmün otoritesi zedelenebilecektir. Nitekim, benzer bir uyuşmazlık bakımından Yargıtay Ceza Genel Kurulu da 11/04/2006 tarih ve 114-117 sayılı kararı ile aynı sonuca ulaşmıştır.
Bu gerekçelerle, sayın çoğunluk görüşüne iştirak etmek mümkün olamamıştır.