MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında katılanın “müşteki” olarak yazılması ve 22.02.2011 olan suç tarihinin 23.02.2011 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir haddi hata olarak değerlendirilmiştir.
Sanığın katılanı telefonla aradığı ve kendisini komiser Mustafa Yıldırım olarak tanıttığı, inandırıcı olmak için telsiz anonsları efekti verdiği ve Ali Vural isimli dolandırıcının üzerinden katılanın kimlik bilgilerinin çıktığını söyleyerek bu kişiyi tanıyıp tanımadığını sorduğu, kendilerine para çekerek göndermesi gerektiğini belirttiği, bunun üzerine katılanın parça parça beş defa olmak üzere toplam 5.930 TL parayı sanığın verdiği ve savcılık hesabı olduğunu söylediği hesaba yatırdığı, hesabın bulunduğu bankaya ihbarlar gelmesi üzerine emniyet görevlilerinin sanığı para çekerken yakaladıkları anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin, TCK'nın 63. maddesi gereğince cezasından mahsubunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında TCK'nın 157/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında ayrıca adli para cezasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy