MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ: Güveni kötüye kullanma (Değişen suç vasfına göre; hırsızlık)
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocukların katılanın telefonunu müzik dinleme bahanesi ile istedikleri, katılanın suça sürüklenen çocuklara telefonu verdiği, birlikte yürüdükleri sırada telefonun suça sürüklenen çocuklar da kaldığı ve katılana telefonu iade etmeyerek yanından kaçarak uzaklaştıkları suça sürüklenen çocukların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işledikleri iddia edilen somut olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan incelemede;
Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği takdirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğunun düşünülmemesi,
2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuk ...'i katılanın cep telefonunu abisini aramak bahanesi ile istediği ve akabinde telefonu aldıktan sonra katılanın telefonunu istemesine rağmen, katılanı terslemek suretiyle iade de bulunmadığı, bu şekilde suça sürüklenen çocuk ...'in üzerine atılı suçu iştirak halinde suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında mahkümiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.