MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, Minibüsçüler Odası 2. Başkanı olan şikayetçi ...'u arayarak kendisini trafikte komiser olarak tanıtıp yardıma muhtaç, ayağı sakat bir vatandaşa yardım topladığını, valilikten 500 TL, bir hayırseverden 200 TL aldığını ve 300 TL paranın eksik kaldığını söyleyerek bu parayı karşılayıp karşılamayacaklarını sorduğu, şikayetçinin de yardım toplanan şahsın oda başkanlığına gelmesi halinde yardım yapabileceğini söylediği, bunun üzerine sanığın şahsı gönderiyorum diyerek telefon kapattığı, bu durumdan kuşku duyan şikayetçinin ilgili kurumdan kişiyi sorguladığında öyle birinin çalışmadığını ve dolandırılmaya çalışıldığını öğrendiği, bunun üzerine kolluk güçlerinden bir ekibin işyerine intikal ettiği ve para almaya gelecek kişiyi bekledikleri sırada sanığın odaya gelerek kendisini trafikte çalışan komiserin gönderdiğini söylediği ve şikayetçi ile görüştüğü sırada oda içerisinde bulunan kolluk güçlerince yakalanması eylemlinin dolandırıcılığa teşebbüs suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 365 gün olarak tayin edilmesi ve kabule göre de, hükmolunan 365 gün temel adli para cezanın 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi gereğince ¼ oranında indirilmesi sırasında 273 gün yerine hesap hatası sonucu 304 gün denilmek suretiyle ve sonuç olarak da 5.460 TL yerine 6.080 TL hükmedilerek fazla ceza tayini,
2- TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “365 gün”, ''304 gün'' ve ''6.080 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", ''3 gün'' ve ''60 TL'' adli para cezası ibaresinin eklenmesi; yine hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle; hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.