MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 52/4, 53, 51 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 5.000 TL adli para cezası
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın ... bünyesinde tercümanlık yaptığı, katılanın Avusturya’dan emekli olup vefat eden annesinden yetim maaşı alabilmek için sanığın bürosuna geldiği, sanığın şirketin faaliyeti kapsamında olmamasına rağmen maaş bağlatabileceğini söyleyerek katılandan farklı tarihlerde yaklaşık 10.000 TL para aldığı, ancak sonrasında sanığın maaş bağlanması hususunda Avusturya Devleti ile hiçbir yazışma yapmadığının, sadece birkaç belgeyi Almanca diline tercüme ettiğinin anlaşıldığı, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği beyanlar, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,
Ancak ;
1-Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- TCK’nın 53/3. maddesine göre, mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
3-TCK'nın 51. maddesi gereğince adli para cezalarının ertelenmesinin mümkün olmamasına rağmen hükümde adli para cezasının da ertelenmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılanın ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.