MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik, sigorta bedelini almak amacıyla dolandırıcılık
HÜKÜM: 1-Sanık ... hakkında sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından beraat,
2-Sanık ... hakkında;
a)Sahtecilik suçundan beraat,
b)Dolandırıcılık suçundan TCK'nın 158/1-k maddesi delaletiyle TCK'nın 159/1, 62, 52 maddeleri gereğince 3.000 TL adli para cezası
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıkların sigorta bedelini alabilmek için sahte vekaletname düzenleyip, kullandıkları ve sigorta şirketini zarara uğratarak resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;
1-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanık ...'nın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında sahtecilik ve dolandırıcılık suçları ile sanık ... hakkında sahtecilik suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Sanık savunmaları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin sanık ... bakımından atılı suçları işlemediği, sanık ... bakımından da suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesine dayanan beraat kararlarına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 04/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.