MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dini inanç ve duygularının istismarı suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 158/1-a, 62, 52/2 (iki kez) maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 1.000 TL adli para cezası)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar ... ve ...'in baba-oğul oldukları, suç tarihlerinde katılan ve mağdurun köylerine giderek kendilerini şeyh olarak tanıtıp, "biz Şanlıurfa ili Balıklıgölden geliyoruz, seni rüyamda gördüm ben şeyh Sait'im Kuran kursuna yardım topluyoruz", "biz şeyhiz okuyup üfleyince felaketler geçer, yardım olarak bir oğlak ver başındaki felaketlerde geçer" şeklinde söylemlerle, Kur'an ayetlerini mağdurların başına ya da ensesine koyarak dua okuma ve üfleme yönündeki eylemlerle ve mağdurlar hakkında daha önceden edindikleri bilgileri de kullanarak güven telkin edip, dini inanç ve duygularını istismar ederek birer adet oğlak ve keçilerini aldıkları anlaşıldığından dini inanç ve duygularının istismarı suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;
TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy