MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 4.000 TL adli para cezası)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Eşi öldükten sonra tekrar evlenmek isteyen katılanın, tanık aracılar vasıtasıyla tanıştığı sanık ...'un kendisini diğer sanık ...'nin abisi olarak tanıtıp baştan beri katılanla evlenme niyeti olmayan sanık ... ile birlikte katılanı evlenme vaadiyle kandırdıkları, sanık ...'un süt hakkı diyerek ... ile evlenmeleri karşılığında katılandan 7.000 TL aldığı; sanık ...'nin ise bir süre katılanın evinde kalıp, oğlunun hastanede olduğu, onu ziyaret edeceği bahanesiyle 8.000 TL değerinde ki kendisine evlilik için verilen takıları alarak katılanın evinden ayrıldığı ve ortadan kaybolduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Katılanın, sanık ... ile resmi olarak evlenmek amacıyla müracat etmiş olması ve sanık ... nüfus bilgilerine göre bekleme süresi nedeniyle evlilik yasağının olduğunun anlaşıldığı ve sanık ...'un kendisini sanık ...'nin kardeşi olarak tanıtmış olmasına rağmen sanık ...'nin ise ...'u daha önce tanımadığını belirtmesi, böylelikle sanıkların baştan beri dolandırıcılık kastıyla hareket ettiklerinin anlaşılmış olması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;
TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy