MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: TCK'nın 155/1, 62, 52/2. 53 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, 13/04/2003-10/02/2006 tarihleri arasında şikayetçilerin de ikamet ettiği apartmanın yöneticisi olduğu, görev süresi içerisinde topladığı paraları usulüne uygun olarak apartman giderleri için harcamadığı, görevden ayrıldığında ise yeni yönetime teslim edilmesi gereken defter ve belgeleri teslim etmediği anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Kararın gerekçe kısmında sanık hakkında CMK'nın 231 maddesi hükümleri uygulandığı belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında aynı maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan ve müdafii tarafından lehe yasa maddelerinin uygulanması talep edilen sanık hakkında TCK'nın 51. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmaması,
3-Kararın gerekçe kısmında, suçun, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu olarak vasıflandırılmış olmasına hüküm fıkrasında dayanak maddesi olarak TCK'nın 155/1. maddesinin gösterilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,
4-TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının ilgili, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus ve TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.