Mala zarar verme suçundan sanıklar ... ve ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 ve 168/1. maddeleri gereğince 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar anılan Kanun’un 53/1-a-b-d-e maddesindeki haklardan, koşullu salıverilinceye kadar ise aynı Kanun’un 53/1-c maddesindeki haklardan yoksun bırakılmalarına dair Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2016 tarihli ve 2015/741 esas, 2016/254 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02/08/2016 gün ve 7659-2016-kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/09/2016 gün ve 2016/331674 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteminde;
1-Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre mağdurun zararını kovuşturma başlamadan önce tazmin edilmesi nedeniyle sanıklara verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, 1/2 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayin edilmesinde,
2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/2. maddesinde yer alan “Kişi, işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu hakları kullanamaz.” ve 3. fıkrasındaki “Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, anılan maddenin 1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı, kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından vesayet ve kayyımlıkla ilgili hak yoksunluğu ile anılan maddenin 1. fıkrası a, b, d ve e bentlerinde yazılı hak yoksunluklarının ise cezanın infazının tamamlanmasına kadar devam edeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünceler yerinde görüldüğünden, Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/03/2016 tarihli ve 2015/741 E., 2016/254 K. sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle ve bozma sebebine göre, 1) Sanıklara ait hükmün 1 ve 2 numaralı bendinden yer alan "...yarı oranında indirim yapılarak sanığın 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin çıkartılarak yerine, “...2/3 oranında indirim yapılarak sanığın 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi, 2) Sanıklara ait hükmün 1 ve 2 numaralı bendinde yer alan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmamasına ilişkin bölümlerin tamamen çıkartılarak yerlerine ''sanığın TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen haklarından mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, aynı maddenin 3. fıkrası gereğince TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerinde uygulanmamasına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLMESİNE, hükümdeki diğer kısımların aynen bırakılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy