MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...'in 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d, 62, 52/2-4, 53 ve 58. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezası ile mahkumiyetlerine, sanık ...'in suç eşyasını satın alma ve kabul etme suçundan beraatına
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın kendisine ait aracı satmak için internet sitesine verdiği ilanı gören sanık ...'in, ilanda belirtilen numarayı arayarak katılan ile irtibat kurup, kendisini ... müdürü olarak tanıtıp, 19.04.2015 tarihinde buluştukları ve aracın 22.000 TL ye satımı konusunda anlaştıkları, suç tarihinde katılanı notere çağıran sanık ...'in burada kendisi ve eşi üzerinde araç kaydının bulunması nedeni ile aracı adına kayıt ettiremeyeceğini, bu nedenle aracın satımı konusunda diğer sanık ...'e vekalet vermesini, parasının bankada olduğunu, vekaleti verdikten sonra parasını bankadan çekip vereceğini, araca polisin ceza yazmaması için kendisinin araç içerisinde bekleyeceğini söyleyerek katılanı ikna ettiği, bunun üzerine katılanın da tek başına notere çıkarak, sanık ... adına aracının satımına yetki veren vekaletname düzenlettirdiği, ardında da araç içerisinde bekleyen sanık ...'in yanına geldiğinde, sanık ...'in katılanın elindeki vekaletnameyi alarak aracı uygun bir yere park edip geleceğini ve bankadan parayı çekeceğini söyleyerek araç ile katılanın yanından ayrıldığı ve bir daha dönmediği, ardından sanık ...'in, önceden olay hakkında bilgi vererek anlaşma sağladığı sanık ... ile birlikte, katılana ait aracı aynı gün içerisinde ...'da galericilik yapan sanık ...'e aldıkları vekaletnameye istinaden 17.500 TL'ye sattıkları, bu surette sanıklar ...ve ...'in kamu kurum ve kuruluşlarını aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık, sanık ...'in ise suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,
1) Sanık ... ve ... hakkında kamu kurum ve kuruluşlarını araç kılmak suretiyle dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Sanıklar hakkında verilen 17/12/2015 tarihli hükmün, sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından yasal süre içerisinde temyiz edildiği, ancak sanık ...'in 06/01/2016 havale tarihli dilekçesi ile cezasının onanması talebinde bulunduğu, sanık ...'in de 14/04/2016 tarihli dilekçesi ile temyiz hakkından vazgeçtiği beyan etmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararında da açıkça belirtildiği üzere, "cezanın onaylanması" istemi, temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde olduğundan, ayrıca sanık ... müdafiinin açtığı temyiz davasından ise asil olarak sanık ... tarafından vazgeçildiğinden, sanıklar ...ve ... yönünden dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,
2) Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde,
Sanığın ... ilinde uzun süreden beri galericilik yaptığı, katılan tarafından düzenlettirilmiş usulüne uygun vekaletnameye itibar ederek, araç bedelini peşin olarak ödemek suretiyle sanıklardan aracı noter satışı ile alması ve sanığın aracın dolandırıcılık eylemi sonucunda elde edilmiş olduğunu bildiğine ve bu şekilde aracı aldığına dair soyut suç isnadı dışında her hangi bir delil elde edilememesi karşısında, sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy