Taraflar arasındaki menfi tespit, istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı temsilcileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, davalı kooperatif tarafından müvekkili aleyhine girişilen icra takibine konu 390 sayılı borç senedinin kefil bölümündeki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve takip kapsamında yapılan maaş kesintilerinin davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı temsilcileri, davacının iddialarının doğru olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen adli tıp raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu icra takibine dayanak teşkil eden borç senedindeki imzanın davacıya ait olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının Tokat 2 inci İcra Müdürlüğü’nün 2007/953 esas sayılı takip dosyasından dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davacının maaşından haczen kesilmiş 6.590,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı temsilcileri temyiz etmiştir.
1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.
2) Dava, icra takibinden dolayı borçlu olunmadığının tespiti ve takip kapsamında haciz yoluyla yapılan maaş kesintilerinin istirdadı istemine ilişkindir. HUMK’nun 74. maddesi ( HMK’nun 26. maddesi ) gereğince hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacı taraf haciz yoluyla yapılmış maaş kesintilerinin istirdadını istemiş ise de, söz konusu miktarın faiziyle istirdadını talep etmemiştir. Buna rağmen, mahkemece istirdat istemine konu miktarın yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilerek, yukarıda belirtilen kanun maddelerine aykırı olacak şekilde davacının talebinden fazlasına hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.