MAHKEMESİ: Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ: 04/06/2013
NUMARASI: 2013/161-2013/281
Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalı E.. M..'nün açmış olduğu ihaleyi kazanması sonucu 04.05.2006 tarihli protokol gereği, Ankara'da toplu taşıma hizmeti veren Ankaray ve Metro işletmelerinin işletmeciliğini yürüttüğünü, sözü edilen işletmelerde yolcu biletlerinin zaman zaman arızalı çıkması nedeniyle mağduriyetlerin önlenmesi amacıyla Kızılay istasyonunda E.. M.. tarafından “Bilet Değişim Bürosu” kurulduğunu, 29.09.2006 tarihinde müvekkili şirketin gelir şefinin 1 nolu bilet gişesinde yaptığı denetimde gişe personelinin kasasında 1.574,70 TL tutarında fazlalık tespit ettiğini, fazlalığın EGO Bilet Değişim Bürosundan verilen kartlardan kaynaklandığının tespit edilmesi üzerine durumun EGO yetkililerine bildirilerek olayın karakola intikalinin sağlandığını, meydana gelen olay sebebiyle müvekkilinin 08.11.2006 ve 02.11.2006 tarihli fatura bedeli hak edişlerinden davalı tarafından 52.438,02 TL kesinti yapıldığını, biletlerdeki oynamanın E.. M..'nün kontrol ve denetiminde olan hizmet alanında yapıldığını, bilet değişim bürosunu müvekkilinin denetleme yetkisinin olmadığını, müvekkili şirkete izafe edilecek bir kusurun bulunmadığını, yapılan kesintinin hakkaniyete ve yanlar arasındaki protokole aykırı olduğunu ileri sürerek, hak edişlerden yapılan 52.438,02 TL kesintinin 02.11.2006 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacıya iş akdiyle bağlı olarak çalışanlar tarafından bilet satımı ile ilgili olarak usulsüzlükler yapıldığını ve haksız kazanç elde edildiğini, yapılan soruşturmada davacı tarafın işçilerinin iddia edilen usulsüzlükleri gerçekleştirdiklerinin sabit olduğunu, davacının istihdam eden olarak oluşan zarardan sorumlu olduğunu, bu nedenle davacının hak edişinden yapılan kesintilerin müvekkilinin yasal hakkı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 13.06.2012 tarih ve 2011/4626 E, 2012/10398 K. sayılı ilamıyla, dava konusu zararın davacının elemanının davalı E.. M..'nün Kart Değişim Bürosu'nda çalıştığı esnada arızalı kart üzerinde kalan son parasal değer yerine tipine göre en yüksek değer yüklenerek ve mükerrer olarak üretilen kartların davacının
işletmiş olduğu bilet gişesinde satılması suretiyle oluşmuş olduğundan, bu zarardan davacının BK'nın 55. maddesi uyarınca sorumlu olduğu, zira, gerek davalı E.. M..'nün Kart Değişim Bürosu'nda çalışan Murat Bülbül isimli kişinin davacının elemanı olması, gerekse davacı ve davalı arasında imzalanan 07.07.1995 tarihli protokol gereğince davacının işlettiği gişelerde usulsüz üretilip satılan kartların satılmış olması ve bu gişelerin denetimi ve gözetiminin anılan protokol gereğince davacıya ait olması nedeniyle, davacının iyi adam çalıştırmaması ve kendi denetimi ve gözetimi altında bulunan gişeleri iyi denetlememesi sonucunda dava konusu zararın meydana geldiği, dava konusu zararın meydana gelmesinde davacının BK'nın 55. maddesi gereğince sorumlu olduğu gözardı edilerek, usulsüz üretilen kartların davalının gözetimi ve denetimi altında bulunan kart değişim bürosunda üretildiği gerekçesiyle davalının sorumlu olduğu kabul edilip, yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek, bozulmuştur.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava konusu zararın meydana gelmesinde davacının BK'nın 55. maddesine göre sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.