MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 17.09.2009 tarihli “Primer Frekans Kontrol Hizmet Anlaşması” imzalandığını, davalı tarafından 2011 yılı Temmuz ayına ait 15.08.2011 tarihli 40.946,00 TL bedelli ceza faturası gönderildiğini, müvekkilince 25.08.2011 tarihli yazı ile cezaya itiraz edildiğini, Elektrik Piyasası Yan Hizmetler Yönetmeliği'nin 16/4. maddesine göre davalı tarafından müvekkili şirketin ihlâle düştüğü ve cezaya maruz kalacağı yönünden yazılı bir uyarıda bulunulması gerekirken, bu şartın yerine getirilmediğini, müvekkilinin Temmuz ayında tamamiyle üretimde bulunduğunu, yükümlülüklerini yerine getirdiğini, sadece işletme sorumluluğu sebebi ile her ay yapılması gerekli bakım ve onarım için yükümlülüğünü zorunlu olarak yerine getirmediğini, kısa süre içinde primer frekans kontrol hizmet yükümlülüğünün başka bir üretim tesisine devrinin mümkün olmadığını, Yönetmeliğin 16/3. maddesinde üretim tesisinin herhangi bir gün saat 08:00 sonrasında devre dışı olması durumunda; ayrıca takip eden gün içinde devre harici olan üretim tesisinin primer frekans kontrol hizmeti sağlayamamasından dolayı ceza yaptırımı uygulanamayacağının belirtildiğini, müvekkiline kesilen cezanın haklı olduğu kanaatine varıldığı takdirde devre dışı kalınan saatlerin ihlâl edildiği iddia edilen toplam saatten tenzilinin yapılıp yapılmadığının tespiti gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin 40.946,00 TL borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının, en az primer frekans kontrolüne katılım oranı seviyesinde yani %1 primer frekans kontrol rezerv miktarı sağlayacak şekilde ve sürekli olarak primer frekans kontrol hizmetine katılmakla yükümlü olduğunu, davacının zorunlu primer frekans kontrol rezerv hizmetini yerine getirmemesi nedeni ile yönetmeliğin 16/1. maddesi kapsamında ceza uygulandığını, ceza faturalarının, davacı şirketin iddia ettiği gibi 16/4. kapsamında değil 16/1. kapsamında düzenlendiğini, sistem verilerinden yararlanılarak gerekli kontrol ve değerlendirilmelerin yapıldığını, davacının 2011 yılı Temmuz ayına ait dönemde 45 saat primer frekans kontrol rezervini sağlamadığının tespit edildiğini, davacının, Yönetmeliğin 59/9. maddesi gereği itiraz etme hakkı var iken, itirazda bulunmadığı, Yönetmeliğin 16/3. maddesinin üreticilere arızi durumlar için getirilen bir istisna maddesi olduğunu, 16/1. maddesi kapsamında düzenlenen ceza ile alakalı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında düzenlenen sözleşme ve Elektrik Piyasası Yan Hizmetler Yönetmeliği gereği davacının yükümlülüğündeki primer kontrol rezerv miktarını gösteren kayıtlara göre 2011 Temmuz döneminde 45 saat süreyle taahhüdünü yerine getirmediği, primer frekans kontrol rezerv günlü bildirimleri izleme ve kayıtlarında da toplam 45 saatlik süre ile ihlâlin oluştuğu, her bir saat itibariyle PTK rezerv miktarının sağlanmadığının kayıtlara işlendiği, Yönetmeliğin 16/1. maddesi gereği ceza uygulanmasının mümkün olduğu, bu maddeye göre devrede olan bir üretim tesisinin arıza sebebi ile dengeleme güç piyasası kapsamında sistem işletmesinden almış olduğu bir yük atma talimatı sebebi ile devri durumları hariç olmak üzere bir üretim tesisinin sistem işletmecisine bildirimde bulunulan primer frekans kontrol rezerv miktarının elektrik piyasası şebeke yönetmeliğinde belirlenen tolerans dışında hizmet verdiğinin tespit edilmesi halinde ilgili üretim lisans sahibi tüzel kişiye ihlâlin söz konusu olduğu fatura dönemi için bu faturada belirtilen formüle göre ceza kesilebileceği, davacı aleyhine ihlâl süresine göre 40.946,00 TL tutarında tahakkuk ettirilen ceza bedelinin yönetmelik hükümlerine uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy