MAHKEMESİ : Tarsus İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 08/07/2013
NUMARASI : 2013/182-2013/275
Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 11.12.2013 gün ve 2013/6372 Esas, 2013/7924 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.
- KARAR -
Şikayetçi vekili, şikayet olunanın iki yıl içinde satış istememiş olması sebebiyle borçlunun taşınmazı üzerine koydurmuş olduğu haczin düştüğünü, şikayet olunanın haczin yenilenmesi talebinde bulunduğunu, oysa hukukumuzda haczin yenilenmesi diye bir kavram bulunmadığından bu talebinin hukuken geçerli olmadığını, şikayet olunanın geçerli bir haczi olmayıp, tek geçerli haczin kendilerine ait olduğunu ve birinci sırada olmaları gerektiğini ileri sürerek, düzenlenen sıra cetvelinin iptalini istemiştir.
Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.
Mahkemece, şikayetçinin takip dosyası üzerinden ilk olarak 30.04.2010 tarihinde ve daha sonra da 2 yıllık yasal sürenin geçmesi sebebi ile 11.05.2012 tarihinde anılan taşınmaza haciz şerhi verildiği, 11.05.2012 tarihli haczin yenileme haczi niteliğinde olduğu, şikayetçi tarafından konulan ilk haczin ise 27.03.2009 tarihli olduğu, daha sonra 28.03.2012 tarihinde verilen ikinci haciz şerhinin yenileme haczi niteliğinde olduğu, bu hale göre her iki icra dosyası üzerinden tatbik edilen hacizlerin yenilendiği, haczin yenilenmesi kavramının uygulamadan doğması ve hukuki anlamda böyle bir terim mevcut olmayıp, her haczin konulduğu tarih itibariyle yeni bir haciz niteliğinde olması hususu dikkate alındığında, yenilenen hacizlerden, şikayet olunanın haczinin şikayetçi haczine göre öncelikli olduğu, sıra cetvelinde usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen karar şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.12.2013 tarih ve 2013/6372 Esas, 2013/7924 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.
Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nın 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy