(2004 S. K. m. 197)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında çeşitli tarihlerde düzenlenen genel nakdi ve gayri nakdi kredi sözleşmelerinden kaynaklanan 26.107.420,36 TL alacağının iflas masasına kayıt ve kabulünün istendiğini, iflas idaresince 10.313.316,17 TL'nin rüçhanlı alacak olarak kayıt edilmesine rağmen 15.497.104,19 TL'nin yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle reddedildiğini ileri sürerek anılan miktarın masaya kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; Davanın kısmen kabulü ile davacının müflis şirketten alacağı olan 14.468.722,83 TL'nin iflas masasına kayıt ve kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde, davacı yan genel kredi sözleşmeleri uyarınca kullandırılan nakdi krediler yanında tazmin edilen veya meri olan teminat mektubu bedellerinin de iflas masasına kayıt ve kabulünü istemiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının kullandırdığı nakdi kredi yanında, gayri nakdi teminat mektubu alacağı ve teminat mektubu bakiyesi bulunduğu belirlenmiş, mahkemece de bu rapor hükme esas alınarak kararın gerekçe kısmında gayri nakdi kredi nedeniyle alacaklı olduğu kabul edildiği halde gerekçeli kararda gayri nakdi kredi yönünden istemin reddine karar verilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması doğru olmamıştır. O halde mahkemece, tazmin edilmemiş gayrinakdi kredi yönünden İİK'nın 197. maddesi de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.
3- Davalının diğer temyiz itirazlarının incelemesinde ise, davacının alacağının temerrüt tarihinden itibaren iflas tarihine kadar %100 oranındaki faiz uygulanarak hesaplama yapılmıştır. Kredi sözleşmesinin 71. maddesinde, cari hesabın kesilmesi veya gayri nakdi kredi nedeniyle bankaca ödeme yapılması halinde bankaca borçlu cari hesap şeklinde çalıştırılan kredilere uygulanan en yüksek cari faiz oranın 2 katı uygulanacağı kararlaştırılmıştır. Davacı bankanın 30.07.2007 tarihli yazısından, anılan maddedeki faiz oranının 30.07.2007 tarihinden itibaren (40*2) %80 olarak uygulanacağı belirtildiğinden 30.07.2007 tarihe kadar borcun %100 oranındaki faiz ile bu tarihten sonra ise %80 oranındaki faiz üzerinden hesaplanması gerekirken iflas tarihine kadar %100 oranındaki faiz uygulanarak hesaplama yapılması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.09.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy