MAHKEMESİ: Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 27/09/2013
NUMARASI: 2011/458-2013/368
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı yüklenici arasında imzalanan 17.05.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin asansör tesisatı içermediğinden feshedildiğini, 03.08.2010 tarihinde ikinci bir arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılarak, binada asansör yapılmasının kararlaştırıldığını, buna rağmen davalının asansör yapmadığını, müvekkili İsmihan Yüksel'in, 74 yaşındaki annesi D.. Y..'in sağlık sorunları nedeniyle asansörün zorunlu olduğunu, asansörün bulunmaması nedeniyle müvekkillerine isabet eden iki dairede değer kaybı oluştuğunu ileri sürerek, fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla, her bir müvekkili için 1.500,00 TL ile asansör bulunmaması nedeniyle dairelerde oluşan 1.000,00 TL değer kaybı ve 1.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 7.000,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, sözleşmede asansörün bulunmadığını, tarafların asansörün yapılmaması konusunda şifahen anlaştıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilrkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sözleşmede olmasına rağmen C Blokta asansör yapılmadığı, bu şekilde her iki davacının sahip olduğu dairede 5.000,00 TL değer kaybının olduğu, asansör yapılması için 15.000,00 TL gerektiği, 74 yaşında olan davacı D.. Y..'in tanık beyanları ile sabit olduğu üzere kendi başına dairesine çıkabilecek durumda olmadığı, beklentilerinin aksine asansörsüz bir daireye sahip olmaları nedeniyle ortada haksız bir eylem olduğu, haksız eylem nedeniyle manevi olarak zarar gördükleri gerekçesiyle, davanın kabulü ile her bir davacı için ayrı ayrı 1.500,00 TL asansör bedeli, 1.000,00 TL binada oluşan değer kaybı, 1.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 3.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmek suretiyle davalıdan alınarak davacılar D.. Y.., Ismahan Yüksel Özpayı'ya ayrı ayrı verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1) Davalı vekilinin, manevi tazminata ilişkin temyiz itirazları yönünden;
5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2013 yılı için 1.820,00 TL’dir.
Dava dilekçesinde, her bir davalı için 1.000,00 TL manevi tazminatın tahsili istenilmiş olup, mahkemece her bir davacı yönünden 1.000,00 TL manevi tazminatın kabulüne dair verilen karar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2)Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle C Blok'ta davacılara ait dairelerin sayısı gözönüne alındığında hüküm altına alınan asansör bedeli karşılığı değer kaybının bedelinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin manevi tazminata ilişkin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.