MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı vekili, davalının, müvekkili ile davalı arasında imzalanan sistem kullanma anlaşmasınının müvekkili tarafından ihlal edildiği gerekçesi ile ceza faturası düzenlediğini, müvekkkilinin fatura bedellerini ödemek zorunda kaldığını, sözleşme gereğince davalının ihlal olduğunda müvekkilini ihtar edip düzeltme için uygun süre vermesi gerekirken bunu yapmayıp doğrudan ceza faturası düzenlediğini ileri sürerek, müvekkilinin ödediği 945.732,43 TL'nin davalıdan rucuen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; sözleşme gereğince, davalının, aykırılık durumunda davacıyı önce ihtar edip, düzeltme için mehil vermesi gerektiği, ancak davalının bu ön koşulu yerine getirmeden davacıya doğrudan ceza faturası düzenlediği, bu şekilde verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 945.732,43 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2) Dava, sistem kullanım sözleşmesinden kaynaklı rücuen alacak istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki ihtilaf sözleşme ilişkisinden kaynaklandığından, hüküm ile birlikte işlemiş faiz talep edilebilmesi için borçlunun TBK'nın 117. maddesi (BK m. 101) uyarınca temerrüde düşürülmesi gerekir. Dosya kapsamında, davacı, davalıya gönderdiği 10.09.2013 tarihli ihtarında alacağını talep etmiştir. Her ne kadar ihtarın tebliği belirli değil ise de; davalı ihtara 16.09.2013 tarihinde cevap verdiğinden davalının bu tarih itibari ile temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. Bu durumda, tahsiline karar verilen miktara 16.09.2013 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken ödeme tarihi olan 30.05.2013 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiş ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK’nın 438/VII maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme hükmünün 2 no'lu fıkrasındaki "30/05/2013" tarihinin çıkarılarak yerine " 16.09.2013" tarihinin eklenerek kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.