MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi
Vek. Av. ...
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı, dava dışı ....n 2004 yılı Eylül ayında.... marka okul taşıtı aldığını, aracın 2012 yılı muayenesi için davalı şirkete başvurarak muayene harcı olan 199,42 TL'yi 23.01.2012 tarihinde yatırdığını, aracın muayenesi sonucunda düzenlenen periyodik muayene raporunda araçta .... sistemi olmadığı gerekçesiyle muayeneden geçemediğini ve araç trafiğe açık karayollarında kullanılamaz raporu verildiğini, 2005 yılından beri aracının her yıl muayenesini yaptırdığını ve bugüne kadar hiçbir sorun çıkmadığını ancak 2012 yılındaki muayenede aracına olumsuz rapor verildiğini, .... 21.03.2012 tarihli 02634 numaralı ihtarnamenin dava dışı .... ile davalıya gönderilmesi üzerine 07.04.2012 tarihinde olumlu raporun düzenlenerek kendisine verildiğini ancak ilk muayene tarihi olan 23.01.2012 tarihinden beri aracının muayenesi sonucunda olumlu rapor alamadığından dolayı aracını trafiğe çıkaramadığını, okul servisi işi yaptığından muayene tarihine kadar gerek maddi gerekse manevi kaybının olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla işgücü ve maddi kayıplarının karşılığı olarak 3.000,00 TL'nin ihtarname tebliğ tarihi olan 22.03.2012 tarihinden itibaren davalıdan avans faizi ile birlikte alınmasını, manevi zararların karşılığı olarak 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınmasını, ihtarname bedeli 158,07 TL ve ikinci muayene bedeli 229,33 TL toplamı olan 387,40 TL'nin ödeme tarihinden itibaren davalıdan avans faiziyle birlikte alınmasını, muayene sürecinde davalıya ait Samandıra muayene istasyonuna fazladan 3 kez gidip gelmek zorunda kalması nedeniyle harcadığı 200,00 TL yakıt, köprü ve otoban ücretinin davalıdan yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının aracını ilk olarak 23.01.2012 tarihinde .... istasyonuna muayeneye getirdiğini ve muayene sonucunda araçta .... fren sistemi bulunmaması sebebiyle aracın muayeneden geçirilemediğini, ayrıca aracın 20.06.2011 tarihli .... Genel Müdürlüğü'nün ... fren sistemi muafiyet listesi dahilinde olmadığının davacıya bildirildiğini, muafiyet listesinde şasi numarası bulunmayan aracın muayeneden geçirilmesinin söz konusu olamayacağını, Bakanlık tarafından hazırlanarak yayınlanan önceki listelerde davacı aracının şasi numarası yok iken sonraki listede şasi numarasının eklendiğini, bu sebeple müvekkili şirketin olayda bir kusurunun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
.../...
S.2
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından davacının aracı için 23.01.2012 tarihli talebine olumsuz rapor verilmesinin ...talimatı doğrultusunda olduğu, daha sonra aynı araç için 21.03.2012 tarihli talebin ise yine ...bu defa yenilediği araç listesinde davacının aracının bulunmasına dayanılarak olumlu rapor verilmiş olduğu, bu nedenle davacının uğradığı zarara neden olan raporun verilmesinde davalı şirketin kusuru ve sorumluluğu bulunmadığı, davalı tarafından alınmış olan ikinci muayene ücreti 229,33 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davacıya iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 229,33 TL'nin 31.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz itirazları yönünden;
5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında karar tarihi olan 2013 yılı için 1.820,00 TL'dir. Davalı aleyhine kabul edilen kısım, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir.
Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.