.....
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı vekili, taraflar arasında 29.11.2010 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi olduğunu, bağımsız bölümlerin iş sahibine en geç 29.11.2012 tarihinde iskanları alınmış eksiksiz olarak teslim edileceğini ancak davalı yüklenicinin teslim tarihi üzerinden yaklaşık 1 yıl geçmesine rağmen edimlerini yerine getirmediğini ileri sürerek eksik iş, kira tazminatı ve diğer ödemeler için şimdilik 10.000 TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davacının bir kısım eksiklikleri kendi zevki doğrultusunda tamamlayacağını beyan ettiğinden kendisine 20.000,00 dolar verilerek ibralaşıldığını davacının iddia ettiği gibi müvekkiline borç vermediğini, müvekkilinin edimini yerine getirdiğini ve (A) blokta davalıya öngörülen depolu dükkan dahil beş adet bağımsız bölümü, gününden önce teslim ettiğini, davalının daireleri kendisi ve çocukları için düşünürken depolu dükkanı ise .......kiraya vererek fiilen kullanmaya başladığını, dükkan dışındaki bağımsız bölümleri ise kendisi ve çocuklarının kullanımı için ayırdığından kiraya vermediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre kira tazminatı, eksik işler ve inşaata yapılan harcama ile ilgili taleplerin haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- TBK nın 143. maddesi “Takas, ancak borçlunun takas iradesini alacaklıya bildirmesiyle gerçekleşir. Bu durumda her iki borç, takas edilebilecekleri anda daha az olan borç tutarınca sona erer.” şeklindedir. Somut olayda davacının kabulünde de olduğu gibi yüklenici tarafından eksik işler karşılığında 20.000 USD.nin davacıya verildiği sabittir. Bu durumda eksik işler bedelinin 20.000 USD.nin alındığı tarih itibariyle belirlenip yukarıda yazılı kanun hükmü çerçevesinde değerlendirme yapılarak karar verilmelidir. Bu kabulden hareketle dosyada üç adet bilirkişi raporu mevcut ise de yapılan inceleme ve araştırma eksik ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşıldığından, mahkemece yeni uzman bilirkişi heyetinden tekrar rapor alınmak suretiyle yukarıda belirlenen ilkelere göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
.......
3- Davacı tarafından davalıya borç verildiği iddia edilmiş olup bununla ilgili olarak dosyaya sunulan 8.000 Euroya ilişkin fotokopi evrakın aslı getirtilerek imza inkarı halinde usulüne uygun olarak imza incelemesi yaptırılarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile tanık beyanları doğrultusunda sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.
4- Yapı denetim ücreti arsa sahipleri tarafından ödenmesi gerekir. Ancak arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenicinin bu edimi üstlenmesi mümkündür. Somut olayda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yapı denetim ücretini yüklenicinin üstlendiği anlaşılmıştır. Arsa sahibi davacı tarafından dosyaya sunulan yapı denetim ücreti ile ilgili makbuzlar ve imzalar üzerinde durulup ilgili yerlerden belgeler sorulup getirtilerek gerekirse imza incelemesi de yapılarak uygun sonuç dairesinde karar verilmeli iken hatalı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) , (3) , (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.