MAHKEMESİ: Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan Sürücülü Araç Kiralama Hizmet Alım Sözleşmesi’ne göre 36 ay süreyle 17 tanesi sürücülü olmak üzere 18 aracın müvekkili tarafından kiralanacağını, araçların ayda 22 gün ve günde 9 saat çalışacağını, davalının 30.11.2011 tarihinden itibaren sürücüleri fazla mesaiye bırakmaya başladığını, davalının sürücülerin fazla mesai ücretlerinin hak edişlerle birlikte ödeneceğini bildirmesine rağmen bu ödemeyi yapmadığını, fazla mesai ücretlerinin sözleşme ve teknik şartname gereğince davalı tarafından ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL.'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talebini 42.500,00 TL.'ye artırmıştır.
Davalı vekili, sözleşme hükümlerine göre araçların günlük çalışma süresinin iddia edildiği gibi aylık 22 iş günü ve günlük 9 saatten ibaret olmadığını, sözleşme ve şartnamelerde davacı firmanın şoförlerine fazla mesai ücreti ödeneceğine dair hiçbir hüküm bulunmadığı gibi sürücü ücretlerinden davacının sorumlu olduğunun açıkça belirtildiğini, davacının sözleşme süresi bittikten sonra bu davayı açmasının iyiniyet kurallarına uymadığını, davacının araçların fazla çalışma ücretini aldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; tarafların serbest iradeleri ile düzenlenmiş oldukları sözleşme ve şartname hükümlerinin kendilerini bağlayacağı, bu hükümlere göre davacının davalıdan işçilerine ödediği fazla çalışma ücretini talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23 . Hukuk Dairesince, somut olayda, taraflar arasında imzalanmış bulunan sözleşmenin eki niteliğindeki teknik şartnamenin 3. maddesine göre sözleşmede her türlü sürücü ücretlerinden açıkça davacı yüklenicinin sorumlu olacağının belirtildiği tarafların serbest iradeleri ile düzenlemiş oldukları sözleşme ve şartname hükümlerinin tarafları bağlayacağı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 17.09.2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.