MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı vekili; müvekkili ile davalı şirket arasında hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında davalı tarafından çalıştırılan dava dışı işçinin müvekkili aleyhine açtığı işçilik alacakları ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda müvekkili tarafından dava dışı işçiye ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemeden sözleşme hükümlerine göre davalının sorumlu olduğunu, mahkeme kararı gereği ödenen ihbar, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti alacağı, avukatlık vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden oluşan 16.019,12 TL ile ihtarname masrafları olarak ödenen 287,27 TL nin toplamı olan 16.303,39 TL nin temerrüt anından itibaren oluşan yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı taraf cevap vermemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; müteselsilen sorumluluk ilkeleri dikkate alınarak davalının sorumlu olduğu ve ödemesi gereken alacak miktarının tespiti açısından yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki alacak istemine konu dava dışı işçinin alacaklarının belirlendiği iş davasında davalının taraf olduğu, mahkemece yapılan yargılama neticesinde de hükmedilen alacaklar yönünden davacı tarafından 04.04.2014 tarihinde ödeme yapıldığı görülmüştür. Mahkemece, İş Mahkemesi davasında davalının yüklenici olarak davada bulunduğu göz önünde bulundurulduğunda davalı yönünden ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan bu yanlışlığın yeniden yargılamayı gerektirmemesi nedeniyle HUMK'nın 438/7. madde ve fıkrası uyarınca kararın aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünün 2. paragrafında bulunan “dava tarihinden” ibaresinin çıkartılarak yerine ''ödeme tarihi olan 04.04.2014 tarihinden'' ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.