MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı vekili, dava dışı işçinin işçilik alacakları nedeniyle İş Mahkemesinde açtığı dava sonucunda verilen karar gereğince, tazminat ödemek zorunda kaldığı 24.160,27 TL’yi ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava dışı işçinin asıl işverenin işçisi olması nedeniyle davanın husumetten reddini, kabul edilmediği takdirde işçinin şirkette geçen çalışma süresine göre sorumluluğunun hesaplanmasını savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu, tüm dosya kapsamına göre, yüklenici firma ile asıl işveren arasında işçiler hakkındaki tüm sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğu kabul edilmiş ise de işverenlerin işçileri çalıştırdıkları dönem ile sorumlu olmaları gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 4.199,52 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.