MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
DAVALILAR: 1-... Org.Gıda Bilg.Ve Hizm.Alımları Tic.Ltd.Şti. 2-... Tarım Ürünleri Yemek Üretim Temizlik Gıda Taşeronluk İnş. Güvenlik ve Sağlık Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti. Vek. Av. ...
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Davacı vekili; müvekkili ile davalı şirketler arasında hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında davalı tarafından çalıştırılan dava dışı işçilerinin kıdem tazminatı alacaklarının müvekkili tarafından dava dışı işçilere talep üzerine ödendiğini, yapılan bu ödemeden sözleşme hükümlerine göre davalıların sorumlu olduğunu, müvekkili tarafından ödenen bedelin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, işçinin ücretlerinden davacının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; işçilerin çalıştıkları sürelerin davalı firmalar ihale yönetimi ile değiştiği, son alt işverenin iki davalının ortaklığından oluştuğu, firmalar arasında iş yeri devri söz konusu olduğu, işçilerin kesintisiz çalıştıkları, dolayısıyla davacının ödediği bedelden müşterek ve müteselsil sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne dair karar verilmiş, davalılar vekilinin istinaf başvurusu, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince, davalı şirketlerin sorumluluğunun, dava dışı işçilerin kendi bünyelerinde çalıştığı dönemle sınırlı olup, bu sorumlulukları teknik şartnamenin 7/8. maddesi gereğince, bu döneme isabet eden kıdem tazminatının tamamı yönünden olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının HMKnun 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca davacıdan harç alınmasına yer olmadığına,10.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.