MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52 ve 51. maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 15.000 TL adli para cezası
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın 2011 yılı Ağustos ayı içerisinde ve sonrasında katılanın iş yerine gelerek alışveriş yaptığı ve bu şekilde tanıştıkları, sanığın MİT’te daire başkanı olduğunu ve katılanın askerden yeni gelen oğlunu şoför olarak işe yerleştirmek için yardımcı olacağını söylediği, istihbarat araştırması amacıyla ve daha sonra iade edilmek üzere katılandan 1.000 TL aldığı, bir süre sonra katılanı arayan kimliği belirsiz bir şahsın MİT’te işe girecek olan oğlunun silah alabilmesi için 1.000 TL gerektiğini söylediği, katılanın da iş yerine uğradığında sanığa bu parayı verdiği, sanığın ayrıca MİT matbaasına elaman alınacağını söylediği, katılanın dayısının oğlu için 2.000 TL daha sanığa verdiği, ancak sonrasında katılanın sanığa ulaşamadığı iddia olunan olayda;
Sanığın tevilli ikrar içeren savunmaları, katılan beyanı, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamından sanığın hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 500 gün olarak tayin edilmesi,
2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.04.2010 tarih ve 2010/4-71 Esas, 2010/76 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi; 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesiyle, bir infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesinin, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyeceği ve denetim süresinin mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olamayacak şekilde belirlenmesi gerektiğinden hareketle, somut olayda anılan emredici düzenlemeye aykırı olacak şekilde, mahkemece sanık hakkında denetim süresinin belirlenmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "500 GÜN" ve "500x30= 15.000 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN" ve "5x30= 150 TL" ibarelerinin eklenmesi ile hüküm fıkrasının 4. bendinden sonra gelmek üzere “sanığın 1 yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına” ibaresi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/11/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy