(6100 S. K. m. 370)
Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı kooperatif tarafından ihracına karar verildiğini, talep edilen borcun bir kısmın mahkeme kararıyla iptal edildiğini ileri sürerek, 26.04.2015 tarihli genel kurulda alınan ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın hak düşürücü süreden sonra açıldığını, ihtarnamelerde belirtilen aidatların ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının 26.04.2015 tarihli genel kurulda tekrar ihracına karar verildiği, genel kurul kararı davacıya tebliğ edilmediğinden davanın hak düşürücü süre içerisinde açıldığı, ihtarnamede talep edilen alacak yönünden açılan davada yargılamanın devam ettiği, genel kurulda 05.12.2014 tarihine kadar 25.000,00 TL alınmasına dair karara rağmen 31.10.2014 tarihli birinci ihtarname ile henüz muaccel olmayan alacağın istenmesi sebebiyle ihtarnamenin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince, yönetim kuruluna ihraç konusunda yetki verilmediği, davacının 25.12.2014 tarihli ihtarından ve davalının 12.01.2015 tarihli cevabi ihtarından davacının yönetim kurulunun birinci ve ikinci ihtarnamelerine itiraz etmesinin genel kurula itiraz niteliğinde olup üç aylık sürede genel kurula itiraz edildiği, genel kurulda alınan karara karşı da üç aylık hak düşürücü sürede dava açıldığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Davacı üye, davalı kooperatif tarafından 09.01.2015 tarihli yönetim kurulu kararı ile üyelikten ihraç edildikten sonra davalı kooperatif re’sen 26.04.2015 tarihli genel kurulunun 14.maddesi ile davacının ihracını gündeme almış olup genel kurulca davacının üyelikten çıkarılmasına dair yeni bir karar verilmiştir. Anılan genel kurul kararının davacıya 16.09.2015 tarihinde tebliğ edildiği tartışmasızdır. Bu durumda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi’nce, yönetim kurulu ihraç kararından sonra genel kurulda davacının ihracının kendiliğinden görüşülerek yeni bir ihraç kararı alındığı ve bu genel kurul tebliğ tarihi dikkate alındığında davanın üç aylık hak düşürücü süre içerisinde açıldığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken davacının yönetim kurulu ihraç kararından önceki ihtarnamelere cevabının genel kurula itiraz niteliğinde kabul edilemeyeceği gözardı edilerek bu gerekçeye dayalı karar verilmesi doğru olmamış ise de sonucu itibariye doğru olan kararın HMK’nın 370/4. maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararının gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, kesin olarak 03.12.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)