(6100 S. K. m. 370)
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine, davalı vekilinin istinaf isteminin kabulüne 6100 Sayılı HMK'nın 353 (1) b-2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmesine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili, taraflar arasında hizmet alım sözleşmesi olduğunu, işin ihale şartnamesine ve sözleşmeye uygun olarak yerine getirildiğini, ancak davalı tarafça sözleşmenin 12.1. maddesindeki, "Yüklenici işin bitiminde çalıştırdığı tüm personelden; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve başkaca alacağı olmadığına dair imzalı bir belge alarak işletmeye tevdi edecektir. Aksi halde yüklenicinin son istihkakı ödenmeyecektir." hükmüne dayalı olarak müvekkili şirketin son hak edişlerine bloke konulduğunu, hak edişlerden yapılan kesintinin kanuna aykırı olduğunu, işçilerin feshe bağlı ihbar, kıdem tazminatı ile izin ücreti talep etme koşullarının gerçekleşmediğini, ödenmeyen hak ediş bedelinin tahsili için icra takibi yaptıklarını ve haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının işçilerin hak ve alacaklarının ödenmiş olduğuna ilişkin ibranameleri getirmediğini, kesintinin haklı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince, işin değişik alt işverenler nezdinde devam ettiği, sözleşmenin işçi açısından son bulmadığı, işçinin hak kazanabileceği feshe bağlı alacak taleplerinin söz konusu olamayacağı, davalı tarafından davacı hakedişlerine bloke konulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesinin 12.1. maddesi uyarınca, davalı yüklenicinin son hak edişinin, işçilerden aldığı ibranameleri davalı işverene vermesi üzerine ödenebileceği, somut olayda bu koşulun yerine getirilmediği, davalı işverenin henüz bu ibranameleri
sunmadığından, davacı yüklenicinin, davalının son hak edişini ödememesinde sözleşmeye ve hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına; yeniden esas hakkında karar verilerek davanın reddine karar verilmiştir.
Bu karara karşı süresinde davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)