(2004 S. K. m. 179)
Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili, müvekkili şirket hakkında Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 16.10.2015 tarih, 2015/596 Esas, 2015/1287 Karar sayılı kararı ile iflasın 1 yıl süre ile ertelenmesine karar verildiği, kararın 18.12.2015 tarihinde kesinleştiği, bu defa iflasın ertelenmesi kararının 1 yıl daha uzatılmasını talep etmiştir.
Mahkemece davacı vekilinin talebinin daha önce mahkemece verilen iflasının ertelenmesi kararının uzatılmasına yönelik olduğu, yeni bir talep olduğu ve 669 sayılı KHK'den sonra başvuru yapıldığı, KHK'nin amacı yorumlandığında iflas erteleme yasağının süre uzatım taleplerini de kapsayacağı gerekçeleriyle talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Bilançosu borca batık olan bir şerketin İcra İflas Kanunu çerçevesinde bu halde kurtulmasının mümkün görülmesi halinde borçluya tanınmış kanuni bir haktır. İ.İ.K 179/b-4 maddesi uyarınca bu sure 1 yıldır ve uygun görülmesi halinde 4 yıl uzatılabilir. İflas erteleme kurum olarak ele alındığında bu 1 yıl ve 4 yılın bir bütün olarak değerlelndirilmesi ve bu çerçevede sonuca gidilmesi gerekir. İflas erteleme talebinin kabul edilerek ilk 1 yılın davacı şirkete verilmesi halinde mahkemece şirket izlenmekte, iyiye gidişin devam etmesi halinde ise iflas ertelemesinin uzatılması talepleri de kabul edilmektedir.
Bu halde iflas erteleme ve uzatma talepleri bir bütün olarak tek taleptir. Uzatma taleplerinin ayrı dava olarak görülüp karara bağlanması iflas erteleme karumunun ruhuna uymaz. Böyle bir kabul olağanüstü hal öncesi iflas erteleme kararı olan tüm şirket ve kooperatiflerin iflas etmesi sonucunu doğurur ki bu da olağanüstü hal kararnamelerinin amacı değildir.
Somut olaya gelince, iflas erteleme talebinin 20.07.2016 tarihinden önce yapıldığı aynı şirketle ilgili iflas erteleme talebinin 16.10.2015 tarihinden itibaren 1 yıl süre ile kabul edildiği, iflas erteleme kararında belirtildiği üzere kayyımların davacı şirketin faaliyetleri ve davacının durumu hakkında mahkemeye rapor vermeye devam ettiği, davacı şirketin borca batıklığının devam ettiği ve iyileştirme projesi kapsamında borçtan kurtulmalarının mümkün olduğundan bahisle ertelemenin bir yıl süreyle uzatılmasını talep ettiği, dosya kapsamından anlaşılmıştır. Mahkemece yapılması gereken yukarıda yazılı ilkeler ışığında 673 Sayılı KHK.nın 10. maddesinin 2/c fıkrasında yazılı şekilde gerekli araştırma yapılarak, davacı şirketin bu şirketlerden olmaması halinde iyileştirme projesi bilirkişi ve kayyım raporları göz önünde bulundurularak hali hazır durumda iflastan kurtulması mümkün ise iflas kararı verilmeyerek şirketin olağanüstü hal süresince ve en nihayet İİK.nın 179/b-4 maddesinde belirlenen süreler de nazara alınarak izlenmesi, borçlunun borca batıklıktan kurtulması halinde iflas erteleme talebinin reddine; bu süre içerisinde durumunun kötüye gitmesi veya sürenin dolmasına rağmen borca batıklık halinin devam etmesi halinde ise yürürlükten kalkmış olmasına rağmen derdest davalarda uygulanmasına devam edilen İİK 179/b-7 maddesi uyarınca iflas kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile bilançosu borca batık olan şirketin iflas erteleme talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Kabule göre de; Bilançosu borca batık olduğu anlaşılan şirket hakkında ancak iflas kararı verilebileceği hususunun göz önünde bulundurulmaması da doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)