(1086 S. K. m. 438)
Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı vekili, Kocaeli 7. İcra Müdürlüğünün 2014/12249 E. sayılı dosyasından dava dışı borçlu adına kayıtlı aracın satışının yapıldığını, düzenlenen sıra ve derece kararında, motorlu taşıtlar vergisinin rüçhanlı alacak olmadığı, satış bedelinin muhafaza masraflarını dahi karşılamadığı, artan para bulunmadığından MTV alacağına ödeme yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, müvekkili alacağının öncelikli olduğunu, yediemin ücretine Adalet bakanlığı tarifesinin uygulanması gerektiğini ileri sürerek sıra cetveline yapılan itirazın kabulü ile müvekkilin alacağının rüçhanlı alacak olduğunun tespiti ile yediemin ücreti miktarının tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili yediemin ücretinin rüçhanlı alacak olduğunu, özel yediemin depolarında Adalet Bakanlığı tarifesinin uygulanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre yediemin ücretinin muhafaza masraflarından olduğu, muhafaza için yapılan giderlerin bütün alacakları ilgilendiren giderlerden olduğu ve diğer alacaklardan öncelikle ödenmesi gerektiği, yediemin ücreti miktarı bakımından ise Adalet Bakanlığına Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ kapsamında belirlenen 3.600 TL ücretin muhafaza edenin emek, mesai ve masraflarına uygun düşmediği, hakkaniyet gereği muhafaza bedelinin 5.000,00 TL olarak belirlenmesinin uygun olacağı anlaşılmakla, davanın kısmen kabulü ile, davacının, davalının sırasına yönelik itirazının reddine, davalı alacağının miktarına yönelik itirazının kısmen kabulü ile yediemin ücret alacağının 5.000,00 TL olarak tespitine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2-İcra Müdürlüğünce düzenlenen sıra ve derece kararında davalıya ait yedieminlikten kaynaklanan alacağın İİK'nın 138. maddesi kapsamında öncelikle ödenmesine ilişkin tespit isabetli ise de; yedieminliğe ilişkin ücretin Adalet Bakanlığına Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğin 3. maddesinde belirlenen mahcuz aracın günlük muhafaza ücretini ve 4. maddesinde belirlenen azami haddi geçemeyecektir. Mahkemece sıra cetveline konu yedieminlik ücretinin Adalet Bakanlığına ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğe göre belirlenmesi amacıyla dosyanın bilirkişiye tevdi edildiği ve bilirkişi tarafından buna ilişkin hesabın yapıldığı halde bilirkişi raporuna itibar edilmeden takdiren yedieminlik ücreti belirlenerek buna göre karar verilmesi doğru olmamış ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde yer alan "yapılan hizmetin mahiyeti, aracın muhafaza edildiği sürenin miktarı, aracın satış değeri dikkate alınarak ve bilirkişi raporlarındaki UKOME tarifesine göre yapılan hesaplamalar gözetilerek takdiren 5.000,00 TL " kelime dizesinin hükümden çıkarılarak, yerine '' 3.600,00 TL " ibaresinin yazılarak, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 02.07.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)