(765 S. K. m. 456, 482) (647 S. K. m. 4, 5)
Dava: Müessir fiil ve hakaretten sanık H'nin Türk Ceza Kanununun 456/4, 482/2. ve 647 sayılı kanunun 4, 5. maddeleri gereğince içtimaen ve neticeten 600 lira ağır para cezasıyla tecziyesine tahfife yer olmadığına, ağır para cezalarının 6 ayda 6 eşit taksitte ödemesine ve yargılama gideri alınmasına dair Sındırgı Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 19.12.1975 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde dilekçeyle istenmek, şartı depo parasıyla yerine getirilmek ve dava evrakı C. Başsavcılığı'nın 2.2.1976 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde açıklanan delillere, hakimin kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Para cezasının altı ay içinde altı eşit taksitte ödenmesi sözcüğünün taksit sürelerinin bir ay olduğu anlamına gelmeyeceği ve 647 sayılı yasanın 5/3. maddesi uyarınca taksit sürelerinin infaz sırasında tereddütlere yol açmayacak biçimde belirtilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün istem gibi bu nedenle BOZULMASINA depo parasının geri verilmesine 5.3.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy