(765 S. K. m. 456, 457) (647 S. K. m. 4, 6)
Dava: Karısını yaralamaktan sanık (T)nin 456/4 ve 457/1. maddeleri gereğince neticeden 2 ay 20 gün hapsine, tahfife 647 sayılı kanunun 4. maddesinin tatbikine yer olmadığına, 6. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine ve yargılama gideri alınmasına dair Niğde Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 18.11.1975 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi o yer C.Savcısı tarafından süresinde dilekçeyle istenmek, şartı depo parasıyla yerine getirilmek ve dava evrakı C.Başsavcılığının 24.2.1976 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü :
Karar: Dosya münderecatına göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak:
1 - Bıçakla yaralanmasından dolayı 19.12.1974 günü hastahaneye yatırılıp gerekli tedavisi yapılarak 31.12.1974 tarihinde taburcu edilen ve böylece tedavi için hastahanede 12 gün yattığı anlaşılan mağdurun işbu yaralama yüzünden ancak 5 gün iş ve gücünden geri kaldığı bildirilmiş olmasına göre kesin raporda işten kalma yönünden hataya düşülmesi ihtimali de göz önüne alınarak Adli Tıp Meclisinden bu konuda mütalaa alınması ve sonucuna göre suç vasfının tayini gerekli iken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2 - Raporda vasıfları yazılı bıçak yarasının çehrede sabit eser bırakıp bırakmıyacağı usulen tespit olunmadan yazılı madde ile hüküm kurulması,
3 - Sanık karısını bıçakla yaralamış olmasına göre mağdurenin feragatinin suç vasfını değiştirmeyeceği ve hem sıhriyet ve hem de silah vasfından dolayı TCK.nun 457/1. maddesinin ayrı ayrı uygulanması lazım geldiği düşünülmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve C.Savcısı ile sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA depo parasının geri verilmesine 21.4.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy