(1412 S. K. m. 242)
Dava: Masta ile yaralamaktan sanık (M)nin Türk Ceza Kanunu'nun 456/4, 457/1 ve 55/3. maddeleri gerreğince takdiren ve neticeten 1.000 lira ağır para cezasiyle tecziyesine tahfife ve ertelemeye yer olmadığına yargılama gideri alınmasına dair Şiran Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 18.12.1975 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde dilekçeyle istenmekle, gereği düşünüldü.
Karar: Dosya münderecatına göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1 - Müştekinin muayenesi sonunda düzenlenmiş bulunan rapor okunarak sanıktan ne diyeceğinin sorulmaması,
2 - Müşteki, şikayet dilekçesinde sanığın kendisini taşla yaraladığını ileri sürmüş ve tanık (B) tüm ifadelerinde ve diğer tanık (S) ise dunruşmada sanığın müştekiyi taş ve sopa ile yaraladığını bildirmiş olmasına göre müşteki ile tanıkların gerek kendi ifadeleri ve gerekse birbiri ile çelişen beyanları arasındaki aykırılık giderilmeden ve rapor tavzih ettirilmeden sanığın suçu silahla işlediğinin kabulü ile yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,
3 - Suçta kullanıldığı kabul edilen mastanın silah vasfında olup olmadığı araştırılmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,
4 - Oluşa göre sanık yararına cezanın tahfifine yer olup olmadığının tartışılmaması,
5 - Uygulanan maddeler ve kabul edilen artırma ve indirme oranlarına aykırı olarak cezanın fazla hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA depo parasının geri verilmesine 10.6.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy