(765 S. K. m. 485)
Dava: 23.9.1975 ve 26.9.1975 tarihlerinde ayrı ayrı hakaretten sanık (A) hakkında birleştirilerek yapılan duruşma sonunda; sanığın 23.9.1975 günü vaki hakaret suçundan beraatine ve dövülmesi sonucu işlediği 26.9.1975 günlü hakaret suçundan dolayı dava cezayı müstelzim olmadığına, davacıya 300 lira manevi tazminatla 400 lira maktu 30 lira nisbi vekalet ücreti ödemesine ve nisbi harçla yargılama gideri alınmasına 400 lira maktu vekalet ücretinin de davacıdan alınarak sanığa verilmesine ve ayrıca davacıdan yargılama gideri alınmasına dair (Saruhanlı Sulh Ceza Mahkemesi)nden verilen 1.4.1976 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi o yer C. Savcısı ile davacı vekili tarafından süresinde dilekçeyle istenmek, şartı depo parasıyla yerine getirilmek ve dava evrakı C. Başsavcılığının 3.6.1976 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: 1 - Türk Ceza Kanunun 485. maddesinin son fıkrasının uygulanabileceği haller, sanığın hakaretinin maruz kaldığı şiddetin devam eylemesi sırasında veya şiddet gösterilmesinin hemen sonrasına rastlaması gibi hallerle sınırlı olacağı gözetilmeden sanığın üç gün evvel dövülmesi nedeniyle rastaladığı davacıya sövdüğünün kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2 - Kabul bakımından mahkumiyet hali söz konusu olmadığı gözetilmeden davacı lehine manevi tazminat ve vekalet ücretine hükmedilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, C. Savcısı ile davacı vekilinin temyiz itirazlarıyla tebliğname münderecatı bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan istem gibi hükmün BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine 1.7.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy