(765 S. K. m. 565) (647 S. K. m. 4) (1412 S. K. m. 343)
Dava: Tehlikeli vasıta kullanmaktan sanık (C)nin Türk Ceza Kanununun 565/1-2 ve 647 sayılı kanunun 4/1. maddeleri uyarınca 110 lira hafif para ve 10 gün meslek ve san'atın tatili cezaları ile mahkumiyetine dair (Ankara 7. Sulh Ceza Mahkemesi)nden verilip katileşen 19.2.1975 tarihli hükmün aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14.6.1976 gün ve 25550 sayılı yazılı emre müsteniden dava dosyası C. Başsavcılığından 16.6.1976 tarih ve 466 sayılı tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okundu:
Karar: Mezkur tebliğnamede:
Kabule göre "memur" olup, profesyonel şoför sıfatını taşımayan adı geçen hakkında,meslek ve san'atın tatili cezası tayininde isabet görülmediğinden Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 343. maddesi gereğince mezkur hükmün bozulması lüzumu yazılı emre atfen ihbar olunmuştur.
Gereği düşünüldü:
Sonuç: Memur olup asıl mesleği şoförlük olmayan sanık hakkında meslek ve sanatın tatili cezası uygulanması kanuna aykırı ve yazılı emre dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden sözü edilen 19.2.1976 günlü kararın Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 343. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık için tayin edilen 110 lira hafif para cezasının çektirilmesine, 10 gün meslek ve sanatın tatili cezasının infazına mahal olmadığına 18.6.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy