(765 S. K. m. 94, 191) (647 S. K. m. 4)
Dava: Ölümle tehditten sanık (N) nin Türk Ceza Kanunun 191/1-3, 94. maddeleri uyarınca 1 ay hapis ve 30 lira ağır para cezalariyle tecziyesine 647 sayılı kanunun 4. maddesinin tatbikine yer olmadığına, 6. maddesi uyarınca cezasının ihtar yapılarak ertelenmesine yargılama gideri alınmasıra dair İskilip Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 15.6.1976 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi o yer C.Savcısı tarafından süresinde dilekçeyle istenmek ve dava evrakı C.Başsavcılığı'nın 6.10.1976 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: Uygulanan Türk Ceza Kanunun 191/son maddesiyle verilen ağır para cezasının 5435 sayılı kanunla misli artırmaya tabi tutulmaması, C.Savcısının temyiz kapsamına göre aleyhe bozma sebebi sayılmamıştır. Ancak ;
1 - Aynı anda sarfedilen sözlerin tek suç teşkil edeceği gözetilmeden sanığın Türk Ceza Kanunun 191. maddesinin hem ilk ve hem de son fıkrasıyle mahkumiyetine karar verilmesi,
2 - Şiddet nedeni gösterilmeden ve takdire dayanıldığı da belirtilmeden Türk Ceza kanunun 191/1. maddesinde yazılı cezanın aşağı sınırının aşılması,
3 - Gerekçe gösterilmeden 647 sayılı kanunun 4. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 27.10.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy