(765 S. K. m. 51, 71, 456, 457)
Dava: Yaralamak ve hakaretten sanık (M) hakkında yapılan duruşma sonunda: Türk Ceza Kanununun 456/4, 457/1, 51/1 ve 71. maddeleri uyarınca içtimaen ve neticeden 2 ay 5 gün hapis ve 37 lira 50 kuruş ağır para cezalarıyla tecziyesine başkaca tahfife, 647 sayılı kanunun 4. ve 6. maddelerinin tatbikine yer olmadığına, yargılama gideri alınmasına dair (Alucra Sulh Ceza Mahkemesi)nden bozma üzerine verilen 11.6.1976 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde dilekçeyle istenmek,şartı depo parasıyla yerine getirilmek ve dava evrakı C. Başsavcılığının 7.10.196 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: Oluşa göre ceza miktarı bakımından kazanılmış hak gözönünde tutularak Türk Ceza Kanununun 482/3. fıkrasının uygulanması yerine bu maddenin (ilk) fıkrasının uygulanması sonuca etkili görülmemiştir.
1 - Bozmadan sonra yeniden açılan duruşmada usulen sanığın hüviyetinin saptanmaması,
2 - Müştekinin haksız hareketi nedeniyle sövme fiilinden hükmedilen cezadan özel madde olan 485/ilk yerine 51. madde ile indirme yapılması,
3 - Ceza Mahukameleri Usulü Kanununun 32. ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 7.6.1976 günlü kararı gereğince yasal gerekçe gösterilmeden 647 sayılı kanunun 4. ve 6. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
4 - Evvelki hükmün temyizinde sanığın itirazı kısmen kabul edilmiş olmasına göre kanun yoluna müracaat giderinin ödenmesinde 415/2. fıkrasındaki hüküm nazara alınmadan tüm giderin sanığa yükletilmesi,
Usul ve yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan hükmün bu nedenlerle ve tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine 28.10.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy