(765 S. K. m. 38, 55, 89, 456)
Dava: Müessir fiilden sanık (A) nın Türk Ceza Kanunun 456/4 ve 55/3. maddeleri uyarınca neticeden 1 ay 10 gün hapsine, tahfife, 647 sayılı kanunun 4 ve 6. maddelerinin tatbikine yer olmadığına, davacıya 500 lira manevi tazminat ödemesine 20 lira nisbi harçla yargılama gideri alınmasına dair Delice Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 9.6.1976 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde dilekçeyle istenmek, şartı depo parasıyla yerine getirilmek ve dava evrakı C.Başsavcılığının 8.10.1976 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü :
Karar: Ayrı ayrı tazminat ile mahkum edilen sanıklardan tek nisbi harç alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmıştır. Ancak;
1 - Suç tarihinde 18 yaşını ikmal etmeyen ve hakkında Türk Ceza Kanunun 55/3. maddesi uygulanan sanık (A) nın mahkum olduğu hürriyeti bağlayıcı cezanın 647 sayılı kanunun 4. maddesi uyarınca para cezasına veya maddede yazılı tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğu nazara alınmadan sözü edilen bu maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2 - Ceza muhakemeleri usulü kanunun 32. maddesi uyarınca gerekçe gösterilmeden 647 sayılı kanunun 6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3 - Şahsi dava dilekçesinde 17 sanık gösterilerek dava açılmış ve toplam 5000 lira tazminat istenmiş olduğu nazara alınarak sanık (A) dan ne miktar tazminat talep edildiği şahsi davacıdan sorulmadan 500 lira tazminat ile mahkum edilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, ve depo parasının geri verilmesine 28.10.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy