(1412 S. K. m. 260) (765 S. K. m. 55, 191)
Dava: Tehditten sanık Ünal hakkında yapılan duruşma sonunda; TCK'nun 191/1, 55/3 ve 647 sayılı Kanun'un 4. maddeleri gereğince takdiren ve neticeten 12.000 lira ağır para cezasiyle tecziyesine, tecile yer olmadığına ve yargılama gideri alınmasına dair (Karabük Sulh ceza Mahkemesi)'nden verilen 29.4.1981 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı tarafından süresinde dilekçeyle istenmek ve dava evrak C. Başsavcılığı'nın 21.9.1981 tarihli daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: Ceza uygulamasında yasada gösterilen iki sınır arasında cezanın tertibinde hakimin takdir hakkı var ise de, bunda suçun işlenişindeki vahamet derecesi, sanığın ahlaki durumu gibi somut nedenlere dayanması, adalet ve nesafet kurallarına uygun bulunması gerekmektedir.
18 yaşını henüz bitirmeyen ve sabıkası bulunmayan sanığın sözle tehditten ibaret olan eyleminde CMUK'nun 260/2. fıkrası gereğince tesdit nedenlerinin neden ibaret olduğunu gösterir gerekçe açıklanmadan sırf "takdiren" sözcüğüne dayanılarak yasada öngörülen cezanın en üst düzeyi üzerinden ceza tertip olunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, o yer C. Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle ve isteme uygun olarak (BOZULMASINA), 6.10.1981 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy