(765 S. K. m. 571)
Dava: Sarhoşluktan sanık İsmail hakkında yapılan duruşma sonunda; beraatine dair (Gölhisar Ceza Mahkemesi)nden verilen 24.12.1981 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı tarafından süresinde dilekçeyle istenmek ve dava evrakı C. Başsavcılığı'nın 5.4.1982 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle, okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: Sanığın girdiği bahçe umumun giremeyeceği mesken veya müştemilatından ise, sahibinin rızası hilafına oraya girmekle mütecaviz sarhoşluk suçunun tamamlanacağı, başkaca tecavüzi hareketinin aranmasına gerek olmadığı şayet sanığın sarhoş bir halde küfrettiği yer herkesin girebileceği yerlerden ise, mütecaviz sarhoşluk suçu yine teşekkül edeceğinden mevcut deliller karşısında ve herhalikarda sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken sarhoşluk suçunun unsuru olmayan aleniyetin bulumadığından bahisle sanığın beraatine karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, C. Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle istem gibi BOZULMASINA, 27.5.1982 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy