(765 S. K. m. 571, 572) (1412 S. K. m. 343)
Dava: Sarhoşluk suçundan sanık Recep'in TCK.nun 572/1; 647 sayılı Kanun'un 4/1. maddeleri uyarınca 9000 lira hafif para cezasıyla cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine dair (Bafra Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen 25.12.1984 gün ve 194/1702-352 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nca verilen 18.2.1985 gün ve 10550 sayılı yazılı emre müsteniden dava dosyası C. Başsavcılığı'nın 27.2.1985 gün ve 172 sayılı tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okundu, Mezkür tebliğnamede;
Dosya münderecatına göre ve kabule göre sanığın karakol karşısında yalpalayarak yürürken nara atmaktan ibaret olan fiilin başkasına tecavüz vaki olmaması nedeniyle TCK.nun 571. maddesine mümas olduğu nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar ittihazına, isabet görülmediğinden CMUK.nun 343. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu yazılı emre atfen ihbar olunmuştur.
Sanığın; oluşa, delillere, ve dosyaya uygun bulunan ve mahkemece kabul edilen eylemi başkasına tecavüz hali söz konusu olmaksızın, umumi yerde ve yasada tanımlanan anlamda sarhoş vaziyette nara atmak, bağırıp gürültü yapmak suretiyle halkın huzur ve rahatını bozmaktan ibaret olup TCK.nun 571. maddesine uyan niteliksiz sarhoşluktan ibaret olup TCK.nun 571. maddesine uyan niteliksiz sarhoşluk suçunu oluşturduğu yeniden yargılamayı gerektirmeyecek derecede açık ve kesin şekilde belirlenmiştir.
Makemece, bu doğrultudaki kabulüne aykırı biçimde, anılan madde yerinde mütacaviz sarhoşluk suçuna ilişkin 572. maddeyi uygulamıştır.
CMUK.nun 343. maddesinde; Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşen karar ve hükümlerde Kanuna muhalefet edilmesi halinde yazılı emir verilebileceği belirtilmiş, 26.10.1932 tarih ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda da (tatbikattaki isabetsizlikten dolayı hükmün bozulması halinde maznunun lehine olan tatbikatın Yargıtay tarafından yapılacağı) açıklanmıştır.
İnceleme konusu dosyada; delillere ve kabule aykırı olarak, niteliksiz sarhoşluk şeklindeki eyleme, mütecaviz sarhoşluğa ait madde uygulanmak suretiyle tatbikatta hataya düşülmüştür. Bu itibarla Yargıtay'ca hiçbir tereddüte ve yargılamanın tekrarına mahal bırakmayacak şekilde belirlenmiş olan eyleme yasanın suç tipine ilişkin maddesi uyarınca ceza tayini, delil takdirine gidilmek suretiyle suç vasfının değiştirilmesi mahiyetinde olmayıp, duruşma sonunda ortaya çıkan ve mahkemece kabul edilen eyleme verilmesi gereken cezanın belirlenmesinden ibarettir.
CMUK.nun 343. maddesinde "varit görülen bozma sebepleri mahkum olan kimsenin cezasının tamamen kaldırılmasını müstelzim olmayıp da hafif bir cezanın tatbikini mucip ise, Yargıtay tatbiki icabeden cezanın neden ibaret olduğunu kararında gösterir." Denildiğine göre sanık lehine TCK.nun 571. maddesindeki cezalardan niteliği itibarıyla hafif olan para cezasının aşağı haddi üzerinden uygulama yapılması gerekmektedir.
Sonuç: Sonuç olarak; yazılı emre dayanan ihbarname münderacatı yerinde görüldüğünden Bafra Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen 25.12.1984 gün ve 1984/1702 esas, 1984/352 karar sayılı hükmün CMUK.nun 343. maddesi gereğince BOZULMASINA, sanığın cezasının TCK.nun 571. maddesi uyarınca 2790 sayılı Kanun gözönünde bulundurulmak suretiyle 1500 lira hafif para cezası olarak belirlenmesine, nezarette geçen sürenin sayılması ile ertelemeye ilişkin hususların aynen ipkasına, 4.3.1985 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy