(1412 S. K. m. 151) (765 S. K. m. 108)
Dava: Kavgada korkutmak maksadıyla silah çekmekten sanık Rafet, babasına müessir fiilden sanık Ahmet haklarında yapılan duruşma sonunda, TCK.nun 466/1, 456/4, 457/1, 36; 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri gereğince neticeden Rafet'in 9.000 lira, Ahmet'in 24.000 lira ağır para cezasıyla tecziyesine, cezalarının tesciline, emanette kayıtlı bıçağın müsaderesine, yargılama gideri alınmasına dair, (Turgutlu Sulh Ceza Mahkemesi)'nden verilen 19.12.1984 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Manisa C. Savcısı tarafından süresinde dilekçeyle istenmek ve dava evrakı C. Başsavcılığı'nın 3.6.1985 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra, gereği düşünüldü:
Karar: Müessir fiil suçunu babaya karşı işleyen Ahmet hakkında TCK.nun 457. maddesinin 2. fıkrasının uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Ancak :
1 - Rafet'in usulüne uygun şikayetinin olmadığı ve CMUK.nun 151. maddesinde 3206 sayılı Kanunla yapılan ve zabıtaya vaki başvuruları da geçerli sayan değişikliğin TCK.nun 108. maddesindeki 6 aylık şikayet süresinin geçmesinden sonra gerçekleştiği gözetilmeden takibi şikayete bağlı suçtan Ahmet hakkında mahkumiyet hükmü tesisi,
2 - Tanık Şerife'nin olayda bıçak çekme olmadığına dair duruşmadaki yeminli beyanı yerine, hazırlık ifadesine itibar edilme nedeni açıklanmadan Rafet'in mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazı bu bakımlardan yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, istem gibi 22.10.1985 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy