(1412 S. K. m. 305) (647 S. K. m. 4) (765 S. K. m. 2)
Dava: Müessir fiilden sanık Mehmet'in yapılan yargılaması sonunda mahkumiyetine dair, (Babaeski Sulh Ceza Mahkemesi)nden verilen 27.1.1987 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde dilekçeyle istenmek ve dava evrakı C. Başsavcılığı'nın 7.4.1987 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup, iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: Dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak:
Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyeti, hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilmiş para cezasına ilişkin olup, 647 sayılı Kanunun 4. maddesinin 24.4.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3355 sayılı Kanunla değişik 4. fıkrasına nazaran uygulamada bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası asıl mahkumiyeti teşkil ettiği ve ilamdaki cezanın miktarı itibariyle de CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin hale gelen hüküm, aynı maddenin son fıkrası açıklığı karşısında tekerrüre esas olamayacağı cihetle; lehe sonuç doğuran bu değişikliğin TCK.nun 2. maddesine göre nazara alınması lüzumu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı BOZULMASINA, 12.5.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy