(765 S. K. m. 95) (647 S. K. m. 4, 7) (2918 S. K. m. 48)
Dava: 2198 sayılı Kanuna muhalefetten sanık Sefer'in yapılan yargılaması sonunda, 2918 sayılı Kanunun 48/4. maddesi gereğince 2000 lira hafif para ve 15 gün hafif cezalarıyla tecziyesine, hafif hapsin paraya çevrilmesine yer olmadığına, sanığın ertelenmiş halde olan sabıkasının TCK.nun 95. maddesi gereğince aradan geçen süre itibariyle ayrıca çektirilmesine yer olmadığına ve yargılama gideri alınmasına dair, (Üsküdar İkinci Sulh Ceza Mahkemesi)nden verilen 5.12.1986 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde dilekçeyle istenmek ve dava evrakı C. Başsavcılığı'nın 3.3.1988 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak:
Sanık hakkında tayin olunan hürriyeti bağlayıcı cezanın süresi itibariyle 647 sayılı Kanunun 4. maddesine göre para cezası veya tedbire çevrilmesinin zorunlu olduğu TCK.nun 95. maddesi açıklığı karşısında esasen vaki olmamış sayılmasına gereken ve 647 sayılı Kanunun 7/B maddesindeki adli sicilden silinme koşullarını haiz bulunan önceki tecilli mahkumiyetinin bu maddenin uygulanmasına engel teşkil etmediği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.3.1988 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy