(765 S. K. m. 2, 119) (2918 S. K. m. 20)
Dava: 2918 sayılı kanuna muhalefetten sanık Selahattin yapılan yargılaması sonunda mahkumiyetine dair Menemen Sulh Ceza mahkemesinden verilen 28.4.1989 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı tarafından süresinde dilekçeyle istenmekle eve dava evrakı C. Başsavcılığnın 31.10.1989 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: 2918 sayılı kanun sanık hakkında uygulanan 20/e maddesi suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 3506 sayılı kanunla vaki değişiklik sonucu TCK.nun 119. maddesinde münderiç ön ödeme kapsamına alınmış olup sanık lehine kabul edilen bu imkanın aleyhe sonuç doğurması TCK.nun 2. maddesi sarahati karşısında sözkonusu olamayacağından yasal koşullar dairesinde ödemede bulunulması halinde davanın ortadan kaldırılması aksi halde 2918 sayılı kanunun zuhül olunup ayrıca 1/2 oranında artırma icrası suretiyle fazla cezaya hükmolunması
Sonu: Bozmayı gerektirmiş C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA 8.11.1989 Gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy