(765 S. K. m. 46) (1412 S. K. m. 343)
Dava: Ölümle tehdit suçundan sanık İbrahim hakkında açılan kamu davası sonunda; T.C.K.nun 46/1. maddesi uyarınca ceza tayinine yer olmadığına dair, (Güdül Sulh Ceza Mahkemesi)nden verilip kesinleşen 6.11.1991 gün ve esas 1990/51, karar 1991/35 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nca verilen 3.3.1992 gün ve 9111 sayılı yazılı emre müsteniden dava dosyası C.Başsavcılığı'nın 9.3.1992 tarih ve 152-21823 sayılı ihbarnamesiyle Daireye gönderilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede;
Sanık hakkında T.C.K.nun 46/1. maddesi uyarınca ceza tayinine yer olmadığına karar verilmiş olmasına göre, T.C.K.nun 46. maddesinin 2. fıkrası uyarınca iyileşinceye kadar muhafaza ve tedavi altına alınmasına karar verilmesi yerine yazılı olduğu şekilde T.C.K.nun 46/2 ve müteakip fıkraların uygulanmasına yer olmadığına dair karar ittihazında isabet görülmediğinden C.M.U.K.nun 343. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu yazılı emre atfen ihbar olunmuştur. Gereği düşünüldü:
Karar ve Sonuç: Akli durumu T.C.K.nun 46. maddesine uyan ve cezai ehliyeti bulunmayan sanığa yapılan tebligat geçersiz olup, temyiz süresinin cereyanı ve hükmün kesinleşmesi bakımından hukuki değer ifade etmediği cihetle, var ise vasisine tebligat yapılması, vasi tayin edilmemiş ise kamu düzenini ilgilendiren bu lazimenin yerine getirilmesi suretiyle tayin edilecek vasiye tebligat yapılması, temyiz yoluna gidilmemesi halinde yazılı emir hususunun tezekkür edilmesi için dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.3.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy