(765 S. K. m. 480)
Dava: Müessir fiil ve hakaretten sanık Abdullah, Ahmet, Mehmet ve (M.K.) haklarında yapılan duruşma sonunda, beraatlerine dair, Osmancık Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 18.9.1991 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde dilekçeyle istenmek ve dava evrakı C. Başsavcılığı'nın 25.3.1992 tarihli tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra, gereği düşünüldü:
Karar: Olayın, köy merasına şahsi davacının ağaç dikmek suretiyle tecavüzüne mani olunmasından kaynaklandığı ve sanıklardan Abdullah'ın köy muhtarı olduğu anlaşıldığından, sanık muhtar hakkında Memurin Muhakematı Hakkında Kanun hükümlerine göre işlem yapılması gerektiği gibi, işin şahsi dava yoluyla görülmesinin mümkün olmadığı ve görev yönü de nazara alınarak usuli işlemler durdurulup gereği takdir ve ifa olunmak üzere dosyanın C. Savcılığına gönderilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde esasa ilişkin hüküm tesisi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, şahsi davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair cihetler incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.04.1992 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy