(1412 S. K. m. 151, 343, 346, 347) (765 S. K. m. 40, 79, 459, 565)
Dava: Tehlikeli vasıta kullanmak suçundan sanık Kemal hakkında, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.12.1992 gün ve Hz. 1992/22996-14029-4907 sayılı iddianamesiyle açılan kamu davası sonucunda, olayda müştekinin 15 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaralandığı ve şikayetçi olduğu anlaşıldığından, TCK. nun 79. maddesi uyarınca sanığın eyleminin TCK. nun 459/1-son maddesine uygun suçu oluşturduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Cumhuriyet Savcılığına tevdiine dair, Bursa Birinci Sulh Ceza Mahkemesince verilen 28.12.1992 gün ve 1992/2969-2999 sayılı karara karşı Cumhuriyet Savcılığınca vukubulan itirazın kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına dair merci, Bursa Birinci Asliye Ceza Mahkemesinin 7.1.1993 gün ve 1993/11 müt. sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nca verilen 24.2.1993 gün ve 008616 sayılı yazılı emre müsteniden dava dosyası C. Başsavcılığı'nın 2.3.1993 gün ve 19788 sayılı ihbarnamesiyle Daireye gönderilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Tüm dosya münderecatına göre; 15 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaralandığı anlaşılan mağdurun şikayetçi olduğunu bildirmesine nazaran sanığın eyleminin TCK. nun 79. maddesi uyarınca tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya sebebiyet vermekten ibaret olduğu, davaya bakmanın Sulh Ceza Mahkemesinin görevi dışında kaldığı gözetilmeden; itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar ittihazında isabet görülmediğinden CMUK. nun 343. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu yazılı emre atfen ihbar olunmuştur.
Gereği düşünüldü:
Karar: Sanığın, kusurlu sevk ve idaresi sonucu mağdure Ayşe'ye çarparak 15 gün iş ve gücünden alıkoyacak derecede yaralanmasına sebebiyet vermek şeklinde tecelli eden eylemi, tehlikeli araç kullanmayı kabahat nevinden suç olarak düzenleyen TCK. nun 565/1. maddesini ve aynı zamanda yaralamaya neden olmayı rapor içeriği itibariyle şikayet ve ön ödemeye tabi bir cürüm sayan 459/1. maddesini ihlal etmektedir.
TCK. nun 459/1. maddesinde düzenlenen suç CMUK. nun 344. maddesinde sayılan şahsi dava ikamesine bağlı nitelik taşıdığı halde TCK. nun 565/1. maddesine uyan suçun re'sen soruşturulması gereklidir.
Her ne kadar yaralamaya sebebiyet vermek suçu tehlikeli araç kullanma suçunu kapsamına almaktan, şikayetin olmaması veya feragat halinde tehlikeli araç kullanma suçunun nazara alınması gerekli ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2.3.1982 gün, 1980/9-333 esas ve 1981/72 sayılı kararında da ayrıntılı olarak açıklandığı gibi tehlikeli araç kullanmak suçundan dava açılıp mahkumiyet hükmü tesisi, yaralamaya sebebiyet vermek suçundan dava açılmasını ve hüküm verilmesini engelleyici bulunmamakta, bu halde, TCK. nun 565. maddesine göre verilen cezanın 459/1. maddeye göre verilen cezadan Aynı Kanunun 40 ve 647 sayılı Kanunun 5. maddesi nazara alınarak mahsubu yapılabilmektedir.
Bu nedenle CMUK. nun 151. maddesine uygun şikayetin bulunması, yaralamaya sebebiyet suçunun yukarıda değinilen niteliği de nazara alındığında bu suçtan soruşturma ve kovuşturma zorunluluğunu getirmemektedir. Aksine düşünce (344. maddede yazılı hallerde alakadarların müracaatı üzerine Cumhuriyet Savcısının kamu davasını açabilmesi ancak amme menfaatinin bulunmasına bağlıdır) hükmünü taşıyan CMUK. nun 346. maddesine ve 347. maddesindeki (şahsi bir dava üzerine açılan muhakemeye Cumhuriyet Savcısı iştirake mecbur değildir) hükmüne aykırı olarak, C. Savcısı ek takipsizlik kararı ile kamu yararı görmediğini açıkladığı halde, şahsi davalık suçun -bu yetki ona ait olmasına rağmen-kamu davasına dönüştürülmesine ve TCK. nun 565. maddesine göre iddianame düzenlendiği cihetle de şahsi davalık bir suça iradesi dışında iştirak zorunda bırakmaktadır.
Açıklanan sebeplerle, Bursa Birinci Asliye Ceza Mahkemesi'nin 7.1.1993 gün ve 1993/11 Müt. sayılı kararında bir isabetsizlik görülmediğinden yazılı emre atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteğinin REDDİNE, 19.04.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy