(765 S. K. m. 29, 459) (1412 S. K. m. 122/1, 32) (647 S. K. m. 4/2)
Dava: Tedbirsizlik ve dikkatsizlik neticesi yaralamaya sebebiyet vermekten sanık Servet'in yapılan yargılaması sonunda, mahkumiyetine, kefalet akçesinin karar kesinleştiğinde sanığa iadesine dair, Arhavi Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 1.7.1993 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı tarafından süresinde dilekçeyle istenmek ve dava evrakı C. Başsavcılığı'nın 17.12.1993 tarihli tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle okunup, iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: 1 - Mağdur hakkındaki raporda gösterilen ârâzlar ve iş güçten kalma süresi ile Adli Tıp Kurumu'nun benzeri olaylardaki raporlarında belirtilen iş ve güçten kalma süreleri itibariyle mağdurun iş ve güçten kalma süresinin Adli Tıp Kurumu'ndan sorulup sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, noksan inceleme ile karar verilmesi,
2 - 3679 sayılı Yasa ile değişik TCK.nun 29. maddesi gereğince sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini halinde dahi mutlaka gerekçe gösterilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,
3 - Kefalet akçesinin akıbeti hakkında hükümle birlikte karar verildiği nazara alınarak; CMUK.nun (kefalet parasının irad kaydı ve acele itiraz) başlıklı 122. maddesinin 1. fıkrasında 3842 sayılı Yasayla yapılan düzenleme sonunda (soruşturma veya duruşmada mazeretsiz hazır bulunmama) veya (mahkum olup da hürriyeti bağlayıcı cezanın infazdan kaçma) şeklinde belirtilen irad kaydı nedenlerine (para cezasını, ödeme emrinin tebliğine rağmen süresinde ödememe) olarak üçüncü bir nedenin de eklenmesi ve bu halde (para cezası mahsup edilerek kalan para Hazineye gelir kaydedilir) denilmesi karşısında para cezası ile mahkumiyetine karar verilen sanığa ait kefalet parasının para cezasını ödeme emrinin tebliği üzerine süresinde ödemesi halinde iadesi, aksi halde para cezası mahsup edilerek artanın irad kaydının öngörülmesi gerekirken hüküm kesinleştiğinden iadesine karar verilmesi,
4 - 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince sanık hakkındaki hapis cezasının para cezasına çevrilmesi sırasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, O yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 30.03.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy