(647 S. K. m. 4, 6) (765 S. K. m. 455/2)
Dava: Tedbirsizlik ve dikkatsizlik neticesi ölüme sebebiyet vermekten sanık Rafet'in yapılan yargılaması sonunda; mahkumiyetine, 647 sayılı Kanun'un 4 ve 6. maddelerinin tatbikine yer olmadığına dair, (Muğla Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 13.09.1994 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde dilekçeyle istenmek ve dava evrakı C. Başsavcılığı'nın 24.10.1995 tarihli tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, olay yerinde benzin istasyonu ve tali yol kavşağı bulunduğunun anlışılmasına, sanığın bu şartlara rağmen anlatımından belirlendiği gibi hızını azaltmadan ve izin verilen en üst hız sınırı olan 90 km. ile olay yerine geldiğinin tespit edilmesine, hükme esas alınan Adli Tıp Trafik Dairesi'nin bu unsurları da gözeterek gösterdiği gerekçe ve verdiği sonucun oluşa uygun düşmesine, bu itibarla bu rapora dayanılarak hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına binaen tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Ancak;
(Sanığın, olayda 2/8 kusurlu olduğunun kabul edilmesi karşısında, suçun işleniş şekli ve özelliklerinin aleyhe bulunmadığı, 60 yaşında evli, 4 çocuklu, sabıkasız, ehliyetnameli söför olup ölenin tedavisine teşebbüs etmesinin kişiliğinin olumsuzluğunu kabule uygunluk göstermemesine rağmen yasa koyucu tarafından kabul edilişindeki amaca ve yukarıda yapılan açıklamalara uygun düşmeyen ve soyut kalan gerekçe ile sanığın hürriyeti bağlayıcı cezasının ağır paraya çevrilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 16.11.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
(YKD AĞUSTOS 1996)
Full & Egal Universal Law Academy